Terra's Tuin

Magisch langzaam

De magie waarover ik in mijn laatste berichtje – alweer enkele maanden geleden – schreef, doet langzaam maar zeker zijn werk.

Nu de dagen wat lengen en de zon wat sterker wordt, stijgt de temperatuur in de grote Terra’s Tuinkamer makkelijk naar een +15°C. En dan gebeuren er onverwachte dingen.
Planten drogen snel uit – djukerdju toch.
Anderen beginnen te kiemen – verrassing.

Zo heb ik waarschijnlijk ergens vorig jaar nog enkele teentjes look uit een pot gehaald. Ik had ze niet geoogst het jaar daarvoor (volgt U nog?) en ze brachten dus weer een groeicyclus in dezelfde pot door. Ook deze keer – uiteraard, want geen nieuwe pot, geen nieuwe bemesting – gingen ze niet over tot bolvorming. De ganse winter lagen ze ergens achteloos op een schotel in de grote Terra’s Tuinkamer, tot ik ongeveer een week geleden bemerkte dat die teentjes aan het kiemen waren.
IMG_6038
Alle hens aan dek. Tijdens enkele zeldzame “goede” momenten gedurende de voorbije maanden had ik wat “grond” gerecupereerd van uitgeoogste planten.
IMG_6039
Volledig droog, door een zeef om alle ongeregeldheden er uit te halen,
IMG_6040
staan er nu zo’n 3-tal zakken recup-grond te wachten op verdere verwerking.
IMG_6041
De compost is ondertussen meer dan overjaars, maar ik vertrouw nog op zijn kracht. Ik schrobde de nodige plantenbakken en vertrouwde de gekiemde teentjes toe aan hun nieuwe plek.
IMG_6042
En kijk, vandaag – lekker warm daarboven – verrasten ze me met frisgroene hoofdjes die boven de aarde uitkwamen.
IMG_6048
Als het buiten wat warmer wordt, acclimatiseer ik ze rustig aan om ze dan definitief hun buitenstek te geven.

We zijn terug vertrokken…
Wat magie verricht wonderen!!

Angka d’Eez

Advertenties

Alive…

… but far from kicking.

Het leven heeft soms wat verrassingen in petto, deze keer een minder aangename.
Na 5 maanden zijn de scherpe kantjes er wat af – en dat doet deugd – maar de oude ben ik nog lang niet.

Maar toch, tijd om eens terug een stukje te schrijven, ook al is er niet zo veel te vertellen.
De Terra’s Tuin en het Terra’s Tuinterras zijn wat aan hun lot overgelaten.
De energie ontbreekt om er echt mee bezig te zijn.

Ik laat U wat meegenieten van wat ik zoal tegen kom op mijn wandeling hier in de buurt.

Op een dikke 500m vind ik een stukje onontgonnen terrein. Een favoriete plaats voor hondeneigenaars, om hun geliefd huisdier dat gevoel van wat ongereptheid te geven. Da’s ook de reden waarom ik er al eens naar toe stap.

Vanuit het juiste perspectief waan ik me in een soort niemandsland
IMG_5888
waar schoonheid schuilt in details
IMG_5886
en wilde dieren me vergezellen op mijn tocht.
IMG_5889

Dit moet ik trouwens binnenkort opvolgen.
IMG_5890
Hopelijk dan wat groter, wat dikker, wat rijper. Oogst dicht bij huis.

Ik sluit af met een ongewone gast in de Terra’s Tuin.
In 4 bloempotten op de balustrades van de 2de verdieping fleurden ze een ganse zomer de ramen op.
En dan bij die veel te koude nachten veel te vroeg in oktober, pronkte deze eenzaat in mijn tuin.
IMG_5897
Als deze warmte- en lichtaanbidder er in slaagt om bij fikse koude in een schaduwrijke tuin een bloem te voorschijn te toveren, dan reken ik op diezelfde magie om uit mijn spreekwoordelijk dal te kruipen.

Tot een volgende.

Angka d’Eez

Herhaling ?

Vorig jaar was ik er niet, die bewuste hagelstormnacht.
Dit jaar was ik wel thuis. Ik zag de berichten op internet binnenkomen over hagel in West-Vlaanderen en hield met een bang hart de buienrader en de wolken in de gaten. Een maximumtemperatuur van 36,6 °C op het Terra’s Tuinterras zakte snel naarmate de avond en de wolken naderden.
De hagel bleef uit. In plaats daarvan een langdurige, deugddoende plensregen, doorspekt met wat donderslagen en bliksemschichten, die laat op de avond ervoor zorgde dat het Terra’s Tuinterras maar een verzopen aanblik bood.
IMG_5783
Even scheen het nog iets spannends te krijgen : geen straatverlichting. Toen ik zo’n 2 jaar geleden bij vrienden een weekendje doorbracht, werd ik tegen de avond gewaarschuwd: “Angka, je gaat hier iets meemaken wat geleden is vanuit je kindertijd.” Om kwart voor 11 ’s avonds ging de straatverlichting uit. Het heeft wel iets. Eigenlijk had ik gehoopt om die ervaring te kunnen herhalen, midden in deze stad. Toen ik enkele uren later wakker werd, brandde ze echter terug.

Vorig jaar nog zelf deelnemer aan de Ecotuindagen, assisteerde ik dit jaar bij een collega daktuinier.
De extra publiciteit wierp vruchten af.
IMG_5805
81 bezoekers, en dat op een zaterdag !! Portier van dienst, heb ik dus dikwijls de deur mogen opendoen en terug sluiten.
Qua terrasgrootte duidelijk de meerdere van de mijne, meer dan 1,5 zo groot.
Qua handigheid, dat kruidenterras aan de keuken is zeker een plus !
IMG_5793
Qua ligging, ach, alles heeft zijn voor- en nadelen. Het dakterras is Zuid-Oost georiënteerd. ’s Morgens dus vroeger zon dan op het Terra’s Tuinterras, maar ’s avonds ook veel vlugger weg. Nagenieten van de warmte na een warme dag kan hier dus wel.
IMG_5804
Mijn Terra’s Tuinterras blijft daarvoor te heet.
Qua comfort : bakken op hoogte, een ingebouwd zithoekje :-), een aardbeikast tegen de duifdieven,
IMG_5795
en een regenton op het dak.
IMG_5802
Een zeer mooie, inspirerende realisatie van een super enthousiaste daktuinierster, die heel de buurt op haar hand heeft.

En gelijkenissen zijn er.
De vraag waarom dat zaaisel in die ene pot het wel goed doet,
IMG_5808
en in die andere niet,
IMG_5813
ook al zijn grondsamenstelling en zaad identiek.
De blijdschap om iets te krijgen : haar vijgenboomstekje van de buurvrouw die vorig jaar zo’n 18kg vijgen oogstte, mijn stokrooszaad van mijn huisarts.
De bezorgdheid over de natuur in ’t algemeen : de bijtjes, de vogeltjes…
De zoektocht – of is het eerder serendipiteit – naar dat niet zo gewone : haar limoenboom,
IMG_5796
mijn viltroos.
De gedrevenheid om van die volgebouwde stad elk hoekje te willen benutten om er een groen longblaasje aan toe te voegen en ondertussen nog flink wat eetbaars te produceren zodat er weer wat voedselkilometers minder zijn.

Dank je, Greetje, het was een plezier om er gisteren even deel van te mogen uit maken.

Angka d’Eez

PRIMEUR

Breaking News !!!! Breaking News !!!!

Zit ik hier rustig mijn pasta te verorberen, wordt mijn aandacht getrokken naar wat gefladder in de Terra’s Tuin.
Hè ?  Een rode staart ? Nog nooit gezien.
Even later een gelijkaardig vogeltje, net ietsjes lichter, maar onmiskenbaar een gelijkaardige rosrode staart.

Eens googlen, eh…

Een koppel zwarte roodstaarten dus, jawel! Nooit van zje leven mogen aanschouwen, en nu hier, midden in de stad, in MIJN tuin. Blink, blink.

Als ze een nestje bouwen, wordt het helemaal boeiend.

Angka d’Eez

Uit de kluiten

De maartse buien en aprilse grillen – die we dit jaar niet echt gekregen hebben – laten einde mei toch wel van zich horen. Goed, want al dat hemelwater, samen met milde temperaturen overdag, zorgt ervoor dat alles flink blijft groeien.

De bonen en erwten
IMG_5752
zijn aan hun groeispurt begonnen en vragen wat ondersteuning
IMG_5751
en houvast. Laat op de avond zorgt dat voor merkwaardige
IMG_5759
taferelen.

Een aardbei – ofwel een Himalay ofwel een muskus – is vlot aan het uitlopen.
IMG_5746
Om al die scheuten niet verloren te laten gaan en mijn aardbeibestand wat uit te breiden, rukken pot
IMG_5762
en bak
IMG_5763
uit om de nodige ondergrond te voorzien.
Kwestie van ze niet te laten wortelen in de terrasbodem,
IMG_5748
zoals snoodaarden van onkruiden wel durven.

Voor de oerprei moet ik de internet-encyclopedie eens raadplegen.
IMG_5766
Moet ik dit nu al oogsten of mag ik dit nog laten staan ? Dit experiment ergens vorig jaar begonnen, had me – vermoed ik – al wel wat oogstbaars kunnen opleveren.

En ook in dit stukje mag een een voorbeeld van heilige geometrie niet ontbreken.
IMG_5720
Deze stokroos op het balkon vooraan gaat weldra bloeien.

Dagelijks onderweg geniet ik van wat de natuur me biedt.
Een jonge kraai, zijn wilde, witte veren inruilend, bleef onder het luid ge-kaa-kaa van een van beide ouders rustig zitten.
IMG_5728
Toen ik naderbij kwam, sukkelde het beestje wat verder. Het linkerpootje hing wat halfslag aan het lijfje. En die vleugeltjes zijn nog niet sterk genoeg natuurlijk om alles over te nemen. Er zijn wilde katten in die buurt… en vermoedelijk maakt vos ook daar zijn opwachting. Het ga je goed, kraaienjong.

Waarschijnlijk niet de eerste worp van dit jaar, maar wel telkens een leuke ontmoeting.
IMG_5731

En dan de ganzen :
De Canadese, waarvan een deel kuikens zwarte en een ander deel oranje poten hebben.
IMG_5736
En dit Nijlgansje : grote, stevige stelten om op te staan, maar vleugels die die naam nog onwaardig zijn.
IMG_5742

Angka d’Eez

Natuurwetten

Eigenlijk is het wat te lang geleden, sinds ik hier virtueel nog wat heb gepend. Niet dat ik heb stil gezeten, alleen die toetsen beroeren was er wat te veel aan.

De natuur heeft me de voorbije weken grenzeloos beroerd.
Vader merel kijkt me lichtjes argwanend aan wanneer ik op amper 2 stappen van één van zijn jonkies stil houd op weg naar het compostvat.
Vogeltje (geen mus, klein onopvallend teer ding zonder uitgesproken kenmerken) fladdert volledig in paniek tegen het gaas rond de bessenstruiken,
IMG_5644
om dan instinctief – weg van dat grote mensenbeest met reddende, bewegende armen – de begane grond op te zoeken en zo toch de weg naar de vrijheid te vinden.
De schuinse blikken van vader en moeder gans vertellen me dat ze het zaakje niet helemaal vertrouwen.
IMG_5668
Vader/moeder (?) Nijlgans kent me ondertussen al wat langer en aanvaardt mijn telelens-aanwezigheid.
IMG_5655
Het park ’s morgens op weg naar mijn werk,
IMG_5598
de heilige geometrie
IMG_5615
in een Hostablad, of simpelweg
IMG_5609
wat regendruppels.

Op het Terra’s Tuinterras groeit de rucola honderduit. Sinds hij zijn eerste bloemen begint te tonen,
IMG_5682
heb ik hem een plekje in de schaduw toebedeeld.
IMG_5693
Ondertussen is een nieuwe grote, ronde pot met uit de kluiten gewassen zaailingen geïnstalleerd en moet deze de continuïteit verzekeren.

De bonen – buiten gezaaid – zijn goed opgeschoten.
IMG_5683
De erwten volgen hun voorbeeld, maar niet zo talrijk.
IMG_5684
Negen bonen/erwten per pot had ik gezaaid. Bij de bonen ligt de opkomst hoog, bij de erwten niet. Daar moet ik wat extra zaaigoed in de grond stoppen.

De palmkolen doen het zeer goed. Of ze nu in traditionele pot staan,
IMG_5685
of in hogere sferen vertoeven,
IMG_5691
ze groeien stevig.
IMG_5692
De broccoli heeft (te) lang binnen gestaan. Gisteren heb ik er 11 verpot naar een ruimere standplaats waar hij gelijk een mals regenbuitje mocht ontvangen.

De blauwe bessen laten al zien wat ze in petto hebben.
IMG_5689

En ik sluit af met simpelweg wat – ondertussen vergane – schoonheid.
IMG_5565
Volledig uitgebloeid verrast hij me bij valavond met een dubbele schaduw.
IMG_5681
Jaja, in die grote Terra’s Tuinkamer tellen de wetten van de fysica niet 😀 !!

Angka d’Eez

Daar is de lente

Wat een regenweekend vermag !! Daar waar ik vorige vrijdag nog de takken door de bomen zag, doemde er vanmiddag een aaneensluitend front van groen op.
Oef, eindelijk !! Zaaaaalig !!!

Ik heb stevig doorgewerkt op het Terra’s Tuin Terras, maar ik heb weinig – eigenlijk geen – fotootjes genomen :-(.
De bessenstruiken hebben ik voorzien van hun groen gazen jasje, terwijl ikzelf een goede regenjas moest dragen (een mens moet zijn prioriteiten kennen).
Een 10-tal planten palmkool staan in grote potten buiten, waarvan 2 in een rugzak.
Een 10-tal planten broccoli staan in kleine potjes, binnen, nog wat aan te sterken.
De rucola voorziet me dagelijks van een flinke handvol groen blad.
De bonen zijn gezaaid, als alles goed gaat 18 planten.
De erwten houden het op de helft : 9.
De bladvenkel is terug aan het schieten.
De rozemarijn heeft een nieuwe pot gekregen.
Bij de overjaarse palmkool maken de bloemen plaats voor kleine hauwtjes.
De bloedzuring tiert welig en levert mooi, fris en lekker bladgroen.
De potjes limoenklaver verhuizen beurtelings naar de keuken voor een bijna kaalpluk.

Maar ’t is vooral de ontluikende schoonheid van de lente die me raakt.
Ik moet er niets voor doen (denk : grond zeven, potten schrobben, water naar boven sleuren, wieden) en mag er voor 200% van genieten.

IMG_5485
Schattigheid ten top !!

IMG_5508
Het Hallerbos, maar dan met meiklokjes, in wording.

IMG_5520
Too close for comfort, dus met de Nijlganse familie het water in.

IMG_5530
Weldra maakt dit plaats voor het groene deel.

IMG_5532
Enig idee, iemand ? Zelf houd ik het op een wilde appelaar.

IMG_5534
The Bouquet residence…

IMG_5526
Mijn eigenste zuilpruim.

IMG_5536
U ziet, ik vergeet U niet !!

Angka d’Eez

Zomerse lente

Telkens ik de voorbije weken tegen valavond in de Terra’s Tuinkamers kwam, werd mijn reukorgaan geprikkeld door het ietwat ouderwetse parfum van de Clivia. Een wat koelere periode, met – bewust – weinig water en daar verscheen de bloemsteel, gevolgd door een waaier aan identieke bloemen.
IMG_5395
De geur die de bloemen verspreiden is wat gedateerd, hoewel ik veronderstel dat mijn grootmoeders het misschien wel aangenaam zouden vinden. Hoe dan ook, de warme dagen maakten dat de bloemen mekaar in sneltempo opvolgden: neerwaarts, richting pot, tafel en grond. Exit Clivia.

Een tegengestelde beweging is nog steeds aan de gang bij de Aloë. Hoger en hoger, nog geen ontknoping in zicht.
IMG_5464

Eenzelfde opwaartse trend volgt de palmkool buiten, met veel ontknoping.
IMG_5465
En in die ontknoping, de sleutelfiguur,
IMG_5479
die gaat bepalen of ik verder dit jaar datgene ga krijgen wat ik zo graag wil : palmkoolzaad.

Ook de rode bes volgt de ontknopingstrend.
IMG_5473

Ver verwijderd van al dat uitbundig zomers gedoe, is er de lenterige voorzichtigheid.
Wat een tweetal weken geleden ontkiemde, was nu klaar om verpot te worden. Van de 20 zaadjes palmkool in 5 WC-rolletjes waren 7 zaadjes ontkiemd. Elk van die plantjes kreeg ondertussen een eigen potje.
IMG_5462
Wat groeien, wat worteltjes bijkweken, wat aansterken en binnen afzienbare tijd naar het Terra’s Tuinterras.

Opnieuw staan er WC-rolletjes in de zon. Deze keer met zaadjes broccoli.

De rand van het Terra’s Tuinterras wordt ondertussen aangevuld met Rucola.
IMG_5466
Het moge – hopelijk – duidelijk zijn wat eigen kweek is en wat gekocht is.
De kleine, stevige planten zijn eigen kweek. In de herfst gezaaid en een winter lang buiten gestaan. Nu voorzien van stevige wortels hangen ze een dagje slap na een verhuis (dat potje helemaal vooraan), maar binnen de kortste keren zijn ze terug hun normale zelf.
IMG_5470
Een flinke portie compost mee in de potgrond verwerkt, zou nu moeten resulteren in een stevige groei.
De lapzwansen zijn de gekochte exemplaren. Ik weet wat me dit najaar te doen staat.
De peterselie is een overblijfsel van vorig jaar. Een nieuwe bloembak is ondertussen ingezaaid.

En kijk ’s hoe mooi de limoenklaver al staat !!!!
IMG_5463

Eerder deze week in het park verblijdden een vrijpostige Vlaamse gaai en een wakker onbevreesd eekhoorntje mij met hun aanwezigheid, jawel, op dezelfde dag, amper 50 meter van mekaar. Al enkele weken geleden roffelde een specht mij er ’s morgens uit mijn overpeinzingen en nu hoor ik er regelmatig een fazant.
Mmmmmmh… genieten !!!

Angka d’Eez

Oud en nieuw

Neen, ik vergis me niet.
Oud, want nog oogst van vorig jaar.
Nieuw, want reeds resultaat van dit jaar.

Eindelijk de spruitjes geoogst. Ik zag de spruitkoppen plotsklaps een vlucht nemen richting hemel, waarbij de compacte kop, eerder een koolvorm, ineens een langgerekte vorm kreeg en in plaats van spruitjes in de oksels verschenen er dingen die richting bloem uitgingen. Oogsten dus. Ach, een klein handjevol spruitjesjesjesjesjes. Jawel, de kleinste kan wedijveren met een fris, lenterig doperwtje.
IMG_5452
De grotere, maar meer open spruitjes, hadden dan weer last van ongewenste gasten – kleine slakjes, vermoed ik – waardoor ik ze verder wou “kuisen” dan strikt nodig en er dus ook weer niet veel overbleef. Samen met nog wat frisse blaadjes van wat eens de spruitkoppen waren, staan ze nu in een stoommandje te garen. Piepklein ja, maar net als de groten, even sterk in aroma. Pfjoew…
IMG_5456
Later nog even fijnhakken en met een hardgekookt eitje, wat mayonaise en mosterd verwerken tot een broodbeleg voor morgen.

Mijn citroengras-verhaal begon in 2013. Potjes meegebracht van de Bio-Planet en later verpot in grotere vensterbloembakken. En net zoals ongeveer alles in de natuur, hebben ook deze plantjes de Bijbel goed opgevolgd : gaat en vermenigvuldig U. Gelukkig zijn ze blijven staan, maar ze hebben zich wel vermenigvuldigd. Elk enkelvoudig staakje werd een bosje van meerdere staakjes. Na veelvuldig blaadjes te hebben geoogst en dus verrukkelijk lekkere thee te hebben gedronken, kwam nu het moment van de toch niet-natuurlijke selectie. De allerkleinste staakjes van enkele cms groot gingen in de compostzak. Iets grotere, maar toch zwak, legde ik opzij en van die thee zit ik nu te genieten. De grotere, stevigere exemplaren zette ik in een klein potje en die probeer ik morgen aan de collega’s te slijten. Een tweede vensterbloembak werd ondertussen gevuld en daar kregen de andere staakjes een meer definitieve plaats, tenminste toch voor dit jaar. En hoewel je overal leest dat je citroengras niet kan drogen, heb ik onlangs een dame die jarenlang in Thailand gewoond heeft, het tegenovergestelde horen beweren. Dat moet ik nog eens uitvlooien.

Fervent fanaat geworden van pittig groen blad, ben ik me aan het omringen met veel rucola. De zaailingen van een 2tal weken geleden steken hun kopjes boven.
IMG_5392
Daar kan ik de eerste tijd echter nog niet veel van verwachten. Dan maar wat vals gespeeld. Een potje kant-en-klare rucola in stukjes gebroken en verpot in 2 grote potten. Van zodra ze wat gewend zijn aan de nachtelijke kilte op het Terra’s Tuin Terras schieten ze in actie.
IMG_5400
En wat al wel gewend is aan de nachtelijke kilte heb ik ook verpot. Vorig jaar gezaaid en onder de eerste lentezon al stevig aan het groeien maar veel te dicht bij mekaar, heb ik wat uitgedund en de “dunsels” een nieuwe vaste stek gegeven.

Dit weekend heb ik ook wat spinazie geoogst. De kleine blaadjes weten van de felle zonnestralen
IMG_5409
en ik begrijp dat het nooit een goed idee is om bij volle zon te oogsten, maar ik had honger, en da’s een verdomd goeie reden om het toch te doen. Samen met nog wat kleine blaadjes van de doorschietende palmkool leverde het me een heerlijke maaltijdsalade.

En dat het lente is, staat nu toch wel vast.
De limoenklaver spreidt – na zijn winterstop – zijn eerste kroontje
IMG_5396
volledig uit en velen
IMG_5398
staan klaar om te volgen.
De rode bes – nog steeds met sporen
IMG_5450
van de hagel vorig jaar – laat al duidelijk zien
IMG_5401
waar het over gaat.
De zuilpruim – ik begon te vrezen, want zag geen enkel teken van leven – ontvouwt
IMG_5404
een enkel knopje.
De blauwe bes straalt
IMG_5406
en de winterharde citrus ontknoopt in een kleur
IMG_5407
die zijn naam waardig is.

Wat gaat dat eind deze week geven, met die hoge temperaturen…. 🙂 ?

Angka d’Eez

Toekomst

Droge maart is goud waard. Ik hoor het mijn moeder zaliger nog zeggen. Of er nu waarheid in schuilt of niet, van dinsdagavond tot woensdagavond werd dit stukje Vlaanderen besproeid met een zachte, malse, deugddoende en broodnodige lentedouche.
De planten in de Terra’s Tuin en op het Terra’s Tuinterras fleurden zienderogen op. Ook de weiden en bomen in het park waren toe aan deze verfrissing.
Wij, aardse stervelingen, durven dit te reduceren tot : kil, druilerig en grijs.

Nu het zaai- en plantseizoen voor Terra’s Tuin terug geopend is, stelt zich natuurlijk de hamvraag : welke planten wil ik zien groeien dit jaar ?

Laat eens kijken (onvolledig overzicht) :

De pompoen : overwoekerde het Terra’s Tuinterras in verschillende vormen (butternut, red kuri, groene hokkaido en pattison) met vooral ranken en slechts 4 vruchten. Eén – de groene hokkaido – heb ik met smaak verorberd. De patisson werd ocharme geen 10 cm groot en smukt nog altijd de grote Terra’s Tuinkamer op met zijn aanwezigheid. De butternut verschrompelde en verschimmelde tot niets. De red kuri bleef tot ver na de oogst mooi – ongeveer een maand geleden opgebruikt – maar was zo goed als smakeloos. Bilan : veel compost, veel groen, veel ranken, weinig vruchten. En ook al weet ik ondertussen dat pompoenbladeren eetbaar zijn, de meeldauw op het Terra’s Tuinterras gooit roet in het eten.

De spruitjes : komen in aanmerking voor een tweede kans. Ik heb op dit ogenblik nog geen enkele spruit geoogst. Er staan er echter wel wat op. Eén spruitkool draagt mooie vast spruitjes, letterlijk spruitjes, maximaal 2 cm groot.
IMG_5386
Een andere heeft alleen maar spruitjes die volledig uit mekaar vallen.
IMG_5388
En een derde zit er wat tussenin.
IMG_5387
Ze verdienen een tweede kans in een pot met veel meer compost en dus hopelijk een betere opbrengst, maar ook omdat niet enkel de spruitjes, maar ook de hoofden eetbaar (en lekker) zijn.

Broccoli : succesverhaal. Zowel naar bloemhoofdjes toe als naar bladeren, tot laat op het seizoen. Zeker opnieuw dus !!

Bonen : allerlei, maar liefst de labbonen. Genadeloos neergehaald door de hagel en te laat op het seizoen voor een tweede kans. Maar zeker terug dit seizoen.

Palmkool : nog zo’n kanjer. Ik verdraag vrijwel geen kolen hoe gezond deze ook mogen zijn. Rood, wit, savooi, chinees, boeren, spits, … mijn darmen krimpen ineen bij de gedachte alleen al. Spruitjes en paksoi, dat wil nog lukken. En palmkool natuurlijk. Ontzettend gemakkelijke groeier, goede opbrengst – o jee, die rupsen – en lekkere smaak. De plant van vorig jaar begint nu helemaal in bloei
IMG_5389
te komen – wat ook mijn bedoeling was – want ik wil het zaad hiervan kunnen oogsten.

Tomaten : ik zit met een dubbel gevoel. De “grote” tomaten die ik probeerde – Poolse framboos, Saint Pierre en Coeur de Boeuf – deelden het lot van de bonen (hagel) en vertoonden dezelfde drang als de pompoenen (veel rank, weinig vrucht). De trostomaten bleven mooi compact maar ik vond de vruchtjes wat weinig en net iets te klein. Ik zie nog.

Courgette : ik moet een oplossing vinden voor wat ik de “potvorm” zou willen noemen. Doordat ze in pot geteeld worden gaan de uitlopers niet vlak liggen, maar naar beneden hangen. En zowiezo moeten ze meer zon krijgen, dus op de Terra’s Tuinmuur waar vorig jaar de look stond.

Look : die groeit al. Ik heb een potje van vorig jaar gewoon laten staan. Eigenlijk had ik de bollen moeten uitdoen, mooi in teentjes opsplitsen en dan terug zetten. Dat heb ik niet gedaan. Ik weet dus niet in hoeverre ze gaan overgaan tot het vormen van mooie bollen. Hoe dan ook, mijn oogst van vorig seizoen is nog voor 80% intact. Ik moet dus dringend meer look gaan eten.

Hete pepertjes (klein en groot) : ja, graag, want goede groeiers, weinig zorgen, goede oogst. Alleen, met de voorraad die ik nu heb, kom ik nog 5 jaar toe :-). De kleinste zijn trouwens de strafste.

Paprika : ook voor herhaling vatbaar. Ik had het voorbije seizoen weinig planten, maar de vruchten van die planten waren van zo’n kwaliteit…. Vruchtvlees dat de kleur van rode biet evenaarde, een intense smaak. Klein maar zeer fijn !!

Spinazie : ik weet niet wat ik er mee moet. Liefhebber van dat vers donkergroen blad, zou ik graag wat laten groeien. Vorig najaar – bij wijze van test – 2 soorten spinazie gezaaid.
De bladeren van de Winterreuzen op de eerste verdieping zijn klein gebleven en de plantjes zijn al flink aan het doorschieten.
IMG_5370
Terwijl diezelfde op de 2de verdieping veel meer op “echte” spinazie lijken.
IMG_5374
Een ander ras, dat ook zijn stek vond op die 2de verdieping, heeft in één pot een vrij pover resultaat
IMG_5376
en ziet er dan in een andere pot
IMG_5380
weer veel beter uit. Ik bekijk het nog.

Wat heb ik ondertussen al uitgericht :

Rucola : ergens in het najaar, 19 oktober om precies te zijn, net zoals de spinazie, een probeersel in een pot aan de gevel. Zaad uit 2 zakjes, waarvan het ene vrijwel niets deed
IMG_5378
en het andere goed groeide/groeit.
IMG_5369
Ik heb alvast een nieuwe pot gezaaid voor een eerste oogst.

Palmkool : zoals hierboven al gezegd, zeker opnieuw. Vermits kolen veel voeding nodig hebben, heb ik 2 potten waar vorig jaar bonen in gegroeid hebben, ontdaan van het bonenkruid en onkruid en er ter plekke (buiten dus) palmkool in gezaaid. Daarbij in 4 toiletrolletjes ook telkens 4 zaadjes gestopt.
IMG_5382
Die staan binnen te kiemen op de vensterbank en bij eentje komt er al iets kijken.
IMG_5383
Palmkool of “onkruid” ?

En als afsluiter deel ik graag de vooruitgang van de Aloë Vera met U.
IMG_5385
In detail en wat groter.
IMG_5384

Angka d’Eez

Farmlet

Living cheaply and richly on an acre in Puna, Hawaii